Witaj

WITAJ NA NASZEJ STRONIE!!

Większość ludzi pragnie żyć spokojnie. Chcemy być z kimś bliskim, mieć dom, rodzinę i pracę. Móc pojechać na wakacje i od czasu do czasu robić coś miłego. Przecież to normalne, że tego pragniemy...

Cały ten czas jednak coś nam nawala. Czasami mamy nawet wrażenie, że u nas nawala nawet troszkę bardziej jak u innych, choć przecież się staramy. To z kimś się pokłócimy. To trzeba szukać innej pracy. Innym razem zdrowie nie dopisuje. Pieniędzy brakuje. Czasami czujemy się samotni i zagubieni. Ludzie są inni niż się spodziewaliśmy.... Można by tak wymieniać bez końca.

Często jesteśmy tym już zmęczeni. Tym ciągłym staraniem się. Pogonią za lepszym jutrem. Dogadzaniem innym. Zbieraniem pieniędzy na wszystko co potrzebne. Ciągłym bieganiem...

Wtedy nie chcemy dowiadywać się jeszcze gorszych rzeczy. Chcemy być optymistami. Wierzyc w lepsze jutro. Chcemy odpocząć. Chcemy się rozluźnić a nie jeszcze sobie dokładać zmartwień.

Ileż to jeszcze można wytrzymać, prawda ?

A może nauczono nas myśleć na opak ?
Czy braliście to pod uwagę ?

Człowiek rodzi się z podstawowymi cechami. Zna strach i miłość, smutek i radość, głód i sytość. Wszystkie te cechy posiadają też zwierzęta. Czym się więc od nich różnimy ?

Człowiek posiada coś więcej - świadomość.

Jak myślicie ? Po co nam jest świadomość ? Czy ktoś jeszcze zadaje sobie pytanie, skąd i po co dostaliśmy ten unikalny dar ? Zadajemy sobie pytanie czy używamy ten dar właściwie, tzn. zgodnie z jego przeznaczeniem ?

Zobaczmy czy tak jest:

Często pytamy się znajomych: "Jak myślisz - kto jest najważniejszy dla Ciebie ?"
Odpowiadają różnie. Ktoś odpowie: moja mama. Ktoś inny: moje dziecko. Jeszcze inna osoba odpowie: mój ukochany, lub moja ukochana.

Wtedy pytamy: "A o kogo dbasz codziennie bez wyjątku ? Czyj ból czujesz najbardziej ? Kogo ubierasz codziennie ? Kogo zawsze, przez wszystkie dni swojego życia karmisz ?

Odpowiedz jest prosta: najważniejszym dla mnie człowiekiem - na całym świecie - jestem ja sam !

Tak jesteśmy zaprogramowani w naszej podświadomości. I dobrze, bo inaczej moglibyśmy przypadkiem i całkiem niepotrzebnie umrzeć z głodu.

Jesteśmy w naturalny sposób nauczeni dbać o siebie. Do tego nie potrzebujemy całej naszej świadomości. Za ta część odpowiedzialna jest głównie podświadomość. Często tą część naszej świadomości nazywamy egoizmem. W tym zakresie jest on jak najbardziej zdrowy.

My jednak używamy prawie całej naszej świadomości właśnie TYLKO w zakresie tej części, którą nazywamy egoizmem. Używamy jej do ciągłego zdobywania przestrzeni, dóbr, władzy. Używamy jej aby manipulować innymi i co najdziwniejsze: manipulować sobą.

Zapominamy, iż CAŁA nasza świadomość jest przede wszystkim narzędziem, pozwalającym nam się rozwijać w sposób, jaki nie jest dany żadnej innej istocie na ziemi. Rozwijać tak wewnętrznie, jak i zewnętrznie.

My jednak zostawiamy nasz własny rozwój wewnętrzny (!) prawie w całości innym. Jacyś bliżej nieokreśleni "oni" opracowują dla nas systemy edukacyjne i zasady moralne, wmawiając nam że to dla naszego dobra.

Zwróćcie uwagę na jeden bardzo ważny fakt: wykształtowane już środowisko uczy nas rozwijania naszego egoizmu, lecz prawie nigdzie nie znajdziemy nauki rozwijania pozostałych części naszej swiadomosci. po to musielibyśmy udać się do Tybetu lub Indii.

Nie mylmy przy tym inteligencji i wiedzy ze świadomością ! Obie te cechy są wartościowe, ale mogą być z rożnymi intencjami i w rożnych celach używane.

Czyż to nie brzmi więc paradoksalnie ? Nasz własny rozwój wewnętrzny kształtowany w dużej mierze, poprzez rodziców i szkołę - ale jednak przez obcych (rodzice tez są już tak ukształtowani). Ale przecież tak właśnie jest. Nim się spostrzeżemy, jesteśmy już wręcz zakodowani aby tak a nie inaczej patrzeć, tak a nie inaczej myśleć i tak a nie inaczej postępować. Jeszcze jako dziecko potrafimy się przeciw temu buntować, dostrzegając absurd wielu spraw, lecz z czasem przestajemy to nawet dostrzegać. Potem my stajemy się rodzicami i automatycznie w ten sam sposób postępujemy z naszymi dziećmi. W ten sposób ślepo współuczestniczymy w "produkowaniu" zmanipulowanej, zakodowanej społeczności.

Uczy się nas zdobywać materialne dobra za wszelka cenę. Uczy się nas manipulować innymi.
karmi się nas przykładami fałszywej miłości, przykładami sztucznej piękności, przykładami nieprawdziwego życia. Czy nas to uszczęśliwia ? Z tego co my wiemy, większość ludzi nabawia się przez to tylko kompleksów, izoluje się od reszty, ma coraz większe problemy w komunikowaniu się z innymi. My jednak, nie umiejąc już patrzeć i myśleć inaczej, wciąż oczekujemy od "nich", że poprawią system, tak abyśmy mogli być szczęśliwsi. Nie rozumiemy, iż problem tkwi w tym, że sami nie dbamy o nasz wewnętrzny rozwój. Jest to trudna i żmudna droga, a my - społeczeństwo konsumpcyjne - tego nie lubimy. Szybko się zniechęcamy, ponieważ lubimy szybko, tanio i wygodnie.

Dlatego tez stajemy się ślepymi uczniami, nie dostrzegając naszej ślepoty. Podążamy bezwolnie wytyczoną nam drogą życia, nie dostrzegając naszej bezwolności. Staliśmy się powtarzaczami nie naszych prawd, ponieważ nie daliśmy sobie szansy je samodzielnie odkryć.

Czy wiec używamy tego daru, który zwiemy świadomością właściwie i w pełni ?

Zmienimy się dopiero kiedy zrozumiemy, ze dostaliśmy przepiękny i unikalny dar świadomości, właśnie po to żeby móc się rozwijać. Żeby móc odkrywać wszystko to, co dotychczas było przed nami zakryte. Nasza zmiana pozwoli nam inaczej postrzegać rzeczywistość, a to zmieni nasze podejście do prawie wszystkich spraw w naszym życiu.

Nawet nie zdajemy sobie sprawy, zaślepieni tym co w nas wpojono, jakie możliwości tkwią w nas - ludziach świadomych. Możliwe, że miedzy innymi to właśnie miał na myśli Jezus mówiąc, iż będziemy czynić rzeczy większe niż on czynił.

Cóż piękniejszego możemy zatem robić, jak właśnie się rozwijać i dzielić się tym co w ten sposób zdobędziemy ?

Możemy wtedy dzielić się własnymi unikalnymi odkryciami. Uczyć się nawzajem od siebie. Cóż może być piękniejszego w naszym życiu, jak stawanie się bogatszym wewnątrz siebie. Bogatszym o mądrość, rozumienie i bogatszym w postrzeganiu. W jaki lepszy sposób możemy sobie pomagać i wychowywać swoje dzieci ?

Wyobraźcie sobie, że na świecie są ludzie tak mądrzy / inteligentni, że to wszystko (i więcej...) wiedzą. Wyobraźcie sobie, ze rozumieją iż w ten sposób są oni w stanie wyprodukować ślepe i niewolnicze społeczeństwo. Czyż historia nas nie uczy ze dla zdobycia władzy, ludzie są w stanie robić najokropniejsze rzeczy ?

Czy tak się już czasem od pokoleń nie dzieje ? Czy nie nie jesteśmy okłamywani bardziej niż byśmy przypuszczali ?

My - konsumenci - jednak myślimy:
Nie po to mamy rząd i różne organizacje, gdzie zasiadają specjaliści, żebyśmy my jeszcze musieli martwić się tymi samymi problemami. Po co płacimy nasze składki i podatki ?

Wszystko to prawda, tyle że nasuwa mi się jedno proste pytanie. Czy Ci, którzy wzięli na siebie obowiązek dbania o nas, wywiązują się z niego tak jakbyśmy sobie tego życzyli ? Czy wszystko idzie w lepszym kierunku ? Co nas niedługo czeka jeśli to się nie zmieni ?

Przecież "oni" są też już zaprogramowani, tak jak my.czy jest logiczne oczekiwać od nich czegoś lepszego niż to co sami reprezentujemy ? Czy jest logiczne mieć do nich pretensje, że łakną władzy i bogactw ?

Mówimy o moralności, lecz wychowujemy się w egoizmie. Potrzebujemy to zmienić, lecz żeby nam się to udało, człowiek musiałby się zmienić. To jest możliwe tylko wtedy, kiedy człowiek wróci do rozwoju swojej swiadomosci.

Każdy z Was jest jedynym prawdziwym dysponentem swojego życia. To od was zależy decyzja dokąd będziecie dalej podążać, kim się staniecie i jakie będą tego konsekwencje. Nie szukajcie winnych, bo akurat tutaj większość z nas dostaje szanse na podjecie takiej decyzji. Być może czytanie tego, co tu właśnie jest napisane, jest taka szansą ...

Życzymy Wam mądrych decyzji i zapraszamy do dyskusji na każdy temat, który mógłby nas choć o trochę przybliżyć do tego, czego tak naprawdę wszyscy w naszych sercach pragniemy...