globalnaswiadomosc.com

Kategoria: Wojtek Mann publikacje

Wersja Beta 21-11-2009.
Copyright by Wojciech Mann 2009

Spis treści.

• Świt Nowego Porządku
• Imperium Europa
• Dokąd Zmierza Europa? Przyszły dyktator, za duże piersi i przedszkolni przestępcy
• Reinhard Heydrich z grobu się śmieje – chamstwo i atak na Vaclava Klausa
• Eurokonstytucja – gwałt na demokracji
• Protest w sprawie referendum
• O tekście traktatu
• Co wprowadza traktat lizboński?
• Fragmenty traktatu

O tekście traktatu.

„Traktaty mogą być ważniejsze niż konstytucja, mogą one odebrać władzę Kongresowi i przekazać ją prezydentowi. Mogą one również odebrać władzę poszczególnym stanom i przekazać ją rządowi federalnemu lub jakiemuś rządowi ponadpaństwowemu. Mogą one przekreślić prawa dane obywatelom przez konstytucję”.

John Foster Dulles… 12 kwietnia 1952 roku. Dulles, jeden z ojców-założycieli Rady Stosunków Zagranicznych, pełnił funkcję szefa CIA w czasie opisanej przez Ryszarda Kapuścińskiego w ‘Szachinszach’ Operacji Ajax, czyli obalenia premiera Iranu Mossadeka za nacjonalizację przez niego przemysłu naftowego.

Traktat zawiera dokładnie to, co Eurokonstytucja. Alexander Stubb, fiński europarlamentarzysta z EPP-ED przyznał, że traktat to 99% dawnej eurokonstytucji. Europarlamentarzysta z VERTS/ALE Johannes Voggenhuber przyznał na temat traktatu: „Cała konstytucja jest tutaj. Nic nie zaginęło”; a jego kolega partyjny Gérard Onesta mówił: “Niesamowite, jak wsunęli to pod dywan!”. Watro zauważyć tutaj, że w czasie przepychania eurokonstytucji niemiecki minister Hans Martin Bury mówił, że

“Eurokonstytucja to certyfikat narodzin Stanów Zjednoczonych Europy”.

Lewa traktaty, prawa eurokonstytucja. Są praktycznie identyczne… Open Europe.

                                                                                                             
Traktat został napisany niezrozumiałym, trudnym, stricte prawnym językiem, a czytając go ma się wrażenie, że miejscami zwyczajnie owija w bawełnę. Jest szokująco odmienny od np. Konstytucji USA czy polskiej Konstytucji,  które jak na Konstytucję przystało, napisane są jasnym językiem. Chodzi w tym wszystkim o to, żeby czytelnik jej po prostu nie zrozumiał. Wielu ludzi zdziwi się, gdy po jej wprowadzeniu urzędnicy puszczą wodze interpretacji i będą wprowadzali euroreżim.

Valéry Giscard d'Estaing, prezydent Francji w latach 1974-1981 i euro parlamentarzysta w latach 1989 – 1993 i od 1997 do teraz, powiedział wedle Rzeczpospolitej w 2007 roku:

„wcześniejsze propozycje będą zawarte w nowym tekście, ale będą w jakiś sposób zamaskowane i zatajone”.

Co więcej, były premier Włoch i współautor traktatu lizbońskiego Giuliano Amato przyznał otwarcie, że

„zdecydowano, że ten dokument ma być niezrozumiały. Bo jeśli będzie niezrozumiały, to ludzie pomyślą, że nie może być konstytucyjny – takie mniej więcej było rozumowanie. Gdyby był od razu jasny, to pomyśleliby, że może powinno być referendum.”

Najlepiej skomentował to jednak belgijski minister spraw zagranicznych Karel de Guht:

„Celem konstytucji była większa przejrzystość; celem tego traktatu jest nieprzejrzystość… Konstytucja miała być przejrzysta, podczas traktat ma być nieprzejrzysty. To sukces.”

Traktat zawiera zmiany wprowadzane do poprzednich traktatów, np. traktatu amsterdamskiego. Na pierwszy rzut oka wygląda to dość dziwnie, ale przed każdą zmianą napisane jest gdzie ona następuje.

Wytłumaczył to prezydent Czech Vaclav Klaus:

„1. Unia Europejska (teraz UE, wcześniej Wspólnota Europejska WE, dawniej Europejska Wspólnota Gospodarcza, EWG) definiowana jest na podstawie traktatów [umów] zawartych między państwami członkowskimi. Nazywane są one zazwyczaj od miejsc, gdzie zostały przyjęte. Pierwszym był Traktat Rzymski w 1957 roku. Ostatnim był Traktat z Nicei z 2001 roku.

2. Wszystkie traktaty - z wyjątkiem pierwszego - są rozwinięciem i zmianą traktatów wcześniejszych, jako osobne dokumenty nie mają sensu. Nie można ich właściwie zrozumieć, jeśli nie mamy obok traktatu je poprzedzającego. Każdy traktat oznacza tu drobne, w tym wypadku zasadnicze, posunięcie procesu integracji europejskiej w kierunku większej unifikacji i centralizacji, a co za tym idzie, osłabienia pozycji i kompetencji państw członkowskich.”

Przełomem miała być Eurokonstytucja, która miała zastępować poprzednie traktaty. NIE Francji i Holandii zablokowały jej wejście, dlatego całą jej treść w przekształcono w kolejny traktat, w kolejny zbiór poprawek do poprzednich traktatów.

Żeby było jaśniej jak to wygląda, oto kilka fragmentów traktatu lizbońskiego:

‘PREAMBUŁA

1) W preambule wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się motyw drugi w brzmieniu:

(…)

4) Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

(…)

5) Uchyla się artykuł 3 i dodaje się artykuł 3a w brzmieniu:

(…)

9) W artykule 7 wprowadza się następujące zmiany:

(…)

12) Tytuł II i artykuł 8 zastępuje się nowym nagłówkiem i nowymi artykułami 8–8c w brzmieniu:

(…)

17) Dodaje się artykuł 9c w brzmieniu: (…)’

Choć traktat lizboński ma ok. 300 stron, jak widać jest on tylko zbiorem poprawek do poprzednich traktatów. Dlatego trzeba go liczyć razem z poprzednimi – a razem mają ok. 3000 stron!

Zważywszy, że traktat lizboński i poprzednie traktaty stanowią całość, należałoby je wydrukować razem, jako jedną całość. Jest to logiczne i zrozumiałe. Ba! Należałoby je skonsolidować! Wtedy znów miałyby ok. 300 stron. Niestety Unia wzbroniła się od tego, po czym zrobiła to… gdy ratyfikacja w Państwach Członkowskich była już w toku. Niektóre już ją ratyfikowały, a w pozostałych było już za późno na odwrót.

Dlaczego tak to rozegrano? Ponieważ gdyby komuś udało się zebrać to wcześniej w całość, gdyby ktoś przeczytałby te 3000 stron traktatu lizbońskiego i poprzednich, lub gdyby Unia wcześniej pozwoliła na konsolidację, to uzyskałby jasny obraz likwidacji niepodległości Państw Członkowskich! Dlatego Unia nie zezwoliła wcześniej drukować połączonych traktatów jako całości, aż do momentu ratyfikacji. Unia wiedziała, że nielicznym zechciałoby się wcześniej wykonać tak ciężką pracę i połączyć tych 3000 stron w spójną całość. A nawet gdyby ktoś to zrobił, to czy Europejczycy to przeczytają? 3000stron!? Ciężki, prawniczy język!? NIE!

Druga sprawa jest taka, że skonsolidowane traktaty maja treść w 99% taką samą, jak eurokonstytucja. Organizacja Open Europe dokonała porównania odrzuconej Eurokonstytucji i skonsolidowanych traktatów. Porównanie obydwu dokumentów paragraf po paragrafie znajduje się na stronie http://www.openeurope.org.uk/research/comparative.pdf. Okazuje się, że są one identyczne!

Warto zacytować tu duńskiego europarlamentarzystę Jensa-Petera Bonde:

„Powinniście wiedzieć, że to, co jest opublikowane do tej pory, a co jest podpisane przez Premierów, to jest tekst, którego oni NIGDY, PRZENIGDY NIE PRZECZYTALI! NIGDY!

Dlaczego? Ponieważ on nie nadaje się do przeczytania. To nie jest Traktat. To jest 300 stron poprawek z przypisami do 3,000 stron innych traktatów, tak, że wy jesteście w stanie przeczytać to wszystko tylko wtedy, jeśli weźmiecie każdą poprawkę po kolei i wyszukacie odpowiednie miejsce w którymś z istniejących traktatów i wstawicie je tam. My uczynimy to dla was, abyście mieli tekst tak czytelny, jak to tylko możliwe.

Oni zadecydowali w Radzie Europejskiej, że w żadnej instytucji w Unii Europejskiej nie jest dozwolone wydrukowanie skonsolidowanej wersji [Traktatu], która mogłaby być przeczytana, zanim zostanie przyjęta we wszystkich 27 państwach członkowskich. (śmiech słuchaczy) Taka jest decyzja.

W Parlamencie Europejskim przyjęliśmy jednogłośnie w Komisji ds. Konstytucyjnych, że domagamy się wydania czytelnego, wersji skonsolidowanej, która mogłaby być przeczytana jednym ciągiem. My takiej wersji nie dostaniemy, ponieważ wysokie władze zadecydowały, że nie dostaniemy.

Jest to instrukcja ze strony pewnych Premierów, którzy nie chcą, aby ten tekst był czytany. Jest rozkaz: PODPISZ! Przeczytasz potem.”

Istnieje jeszcze jeden ważny powód, o którym już wspomniałem. Interpretacja. Niejasność tego aktu doprowadza do tego, że może on być w przeróżny sposób interpretowany. Miejscami jego interpretacja doprowadza de facto do zniesienia niepodległości i wolności. Prawo unijne staje się silniejsze od narodowego, na co uwagę zwróciła sędzia Trybunału konstytucyjnego Krystyna Pawłowicz. Krytykujący ją kierownik Katedry Prawa Europejskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. Stanisław Biernat otwarcie przyznał, że wedle unijnej Deklaracji 17 wyższość prawa unijnego nad polskim jest "nie ulegającą wątpliwości".

Deklaracja 17 jest dodatkiem do Eurokonstytucji, ustanawiającym pierwszeństwo traktatu. Oznacza to, że na terenie każdego pastwa traktat ma większą władzę niż lokalna konstytucja. Jest to podstawowy krok do zniesienia wolności w danym państwie.

Prawo europejskie jest silniejsze od krajowego z mocy orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu. Służba Prawna Rady Europejskiej dołączyła do Deklaracji 17 opinię, które de facto stała się częścią traktatu. Mówi ona, że

„zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Traktaty i prawo przyjęte przez Unię na podstawie Traktatów ma pierwszeństwo przed prawem Państw Członkowskich, na warunkach ustalonych przez to orzecznictwo”.

W przeciwieństwie do Eurokonstytucji, w traktacie pierwszeństwo prawa europejskiego nad krajowym zostało ukryte. Artykuł 1 punkt 6.Eurokonstytucji mówi:

„Konstytucji i prawu przyjętemu przez instytucje Unii w kompetencjach wykonawczych przyznaje się pierwszeństwo ponad prawem Państw Członkowskich.”

Co wprowadza traktat lizboński?

„Nam również, tak samo jak Słowakom, Polakom, Węgrom czy Estończykom, grozi, że staniemy się biedną prowincją europejskiego superpaństwa.(...) Mam już dość integracji.”

Václav Klaus

„Musimy odejść od ciągle sugerowanej nam idei utworzenia państwa Europa.”

Václav Klaus

Traktat to wiele świństw. Oto niektóre z nich:

1.    „Traktat Lizboński na szeroką skalę przenosi kompetencje z poszczególnych krajów członkowskich do "Brukseli", czyli na organy UE. Chodzi też o bardzo wrażliwe obszary polityki społecznej, energetyki, podatków pośrednich, sprawiedliwości, bezpieczeństwa, spraw wojskowych, polityki zagranicznej itd. (Powstanie np. europejska policja, która będzie mogła interweniować na terytorium wszystkich państw członkowskich).” (Vaclav Klaus, Mlada Franta Dnes, 27 grudnia 2008 roku).

2.    „Traktat ustanawia prawo jak gdyby chodziło o państwo typu federalnego (jednakże nie obejmujące gwarancji typowych dla konstytucji państw federalnych - nie ma tam nawet tego, co było w Konstytucji federalnej Czechosłowacji do 31 grudnia 1992). Wprowadza kategorię wyłącznych kompetencji Unii, które są nadrzędne względem kompetencji państw członkowskich. Jeśli dotychczas zasadniczą cechą był "podział kompetencji" lub podział suwerenności, to zamiast niego powstaje suwerenność "europejska".” (Vaclav Klaus).

3.    „Ponadto, wprowadza się tzw. uprawnienie Unii do wsparcia, które pozwala UE na interwencję w takich dziedzinach, jak ochrona i poprawa zdrowia ludzkiego, przemysł, kultura, turystyka, edukacja, szkolnictwo wyższe, młodzież, sport, obrona cywilna ... ". UE będzie posiadała moc interweniowania w państwach członkowskich w zasadzie we wszystkich sprawach. Jest to wzmocnione także z tego powodu, że Traktat Lizboński bynajmniej nie wspomina o jakichkolwiek "wyłącznych kompetencjach" państw członkowskich, a zatem o wykazie obszarów, w których UE w żadnym wypadku nie śmiałaby interweniować.” (Vaclav Klaus).

4.    „Traktat w ponad pięćdziesięciu obszarach wprowadza głosowanie większościowe, choć dotychczas konieczne było w tych kwestiach podjęcie decyzji w sposób jednomyślny. Państwa członkowskie w taki sposób utracą jeden z atrybutów swej suwerenności (możliwość zablokowania inicjatywy, której nie popierają).” (Vaclav Klaus). Jaśniej mówiąc, w wielu sferach Państwa Członkowskie całkowicie tracą niepodległość.

5.    Artykuł 188r Klauzuli Solidarności z traktatu daje Unii możliwość interwencji w Państwie Członkowskim pod pretekstem ataku terrorystycznego lub zapobieżenia atakom terrorystycznym.

6.    Traktat będzie mógł być zmieniony bez referendum.

7.    „Parlament Republiki Czeskiej [jak i inne parlamenty, w tym polski – W.M.] o wszystkich tych sprawach ma obecnie prawo zadecydować. Od momentu obowiązywania Traktatu Lizbońskiego, ta możliwość przestanie istnieć.” (Vaclav Klaus).

8.    „ Tzw. klauzula przejściowa pozwala, aby sama Rada Europejska (27 szefów państw lub rządów) podjęła decyzję o możliwości decydowania większością głosów, chociaż chodzi o obszary, w których powinno się podejmować decyzję jednomyślnie.” (Vaclav Klaus).

9.    Zwiększenie głosu europejskich potęg kosztem mniejszych państw. Na przykład waga głosu Irlandii jeżeli obecnie wynosi 2%, spadnie do 0,8%. Podobnie z Czechami, o czym pisał Vaclav Klaus: „Waga głosu niemieckiego zwiększy się prawie dwukrotnie, natomiast waga naszego głosu przeciwnie, dwukrotnie się zmniejszy.”

10. Zmniejszy się liczba komisarzy, co oznacza że jedna trzecia państw nie będzie miała takiego stanowiska.

11. Deklaracja 17 i orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ustanawiają traktaty i prawo europejskie silniejszym od praw narodowych (w tym polskiego) i konstytucji (w tym polskiej), co z pewnego punktu widzenia znosi niepodległość Państw Członkowskich w jednym z trzech aspektów trójpodziału władzy – w aspekcie władzy sądowniczej.

12. Powołanie prezydenta Europy.

13. Traktat ustanawia osobowość prawną UE, „co jest bliskie powstaniu nowego państwa”, jak zauważa Klaus. Jest to podstawowy krok do utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy, całkowitego zniesienia niepodległości Państw Członkowskich i wprowadzenia dyktatury.

14. Bruksela otrzyma ogromne kompetencje w dziedzinie współpracy zagranicznej, co jest krokiem milowym w jednoczeniu UE z Unią Północnoamerykańską.

15. „Traktat obejmuje bardzo szeroko pojętą Kartę Praw Podstawowych UE. Będzie ona miała podobną moc, jak sam Traktat Lizboński, a zatem jej roszczenia i pierwszeństwo będą stawiane przed konstytucjami poszczególnych krajów członkowskich, w tym naszego.” (Vaclav Klaus).

16. Zważywszy, że:

1. Istnieje szereg dziedzin, w których UE ma jedyny głos, i w których państwo narodowe nie ma głosu.
2. Istnieją dziedziny, w których UE ma prawo interwencji w Państwie Członkowskim.
3. Parlamenty narodowe tracą głos w wielu sprawach.
4. Traktat może być zmieniany bez referendum.
5. Państwa tracą prawo weta.
6. Państwo wobec którego toczy się, coś ważnego, może nie mieć komisarza.
7. Istnieje tendencja do utworzenia armii europy.
8. Powstanie europejska policja.
9. Powstanie urząd prezydenta UE.
10. Ignorując NIE Irlandczyków i obwieszczając kolejne referendum przestano liczyć się z demokracją i głosem ludu.
11. Istnieją tendencję wydawania rozkazów władzom narodowym (atak na Klausa na Hradczanach)
12. Zgodnie z artykułem 3a punkt 3 [cytuję w rozdziale następnym] traktatu Państwa Członkowskie mają „udzielać wsparcia” innym, czyli wymuszać na nich posłuszne wykonywanie traktatu;…
13. Państwa Członkowskie mają podjąć „wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe” do wywiązania się z traktatów lub rozkazów Unii;…
14. Państwa Członkowskie „powstrzymują się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii”, czyli nie mogą robić niczego wbrew UE i jej celom.
15. Istnieje możliwość prawna do interwencji zbrojnej przez UE w Państwie Członkowskim po ataku terrorystycznym.
16. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że prezydentem UE prędzej czy później zostanie Tony Blair, który przeprowadził zamachy z 7 lipca 2005 roku celem zwiększenia swojej władzy i nakierowania Wielkiej Brytanii na tor państwa policyjnego, stanu wojennego i dyktatury.

Traktat lizboński i obecna atmosfera oraz tendencje dają możliwość

1. ustanowienia europejskiego superpaństwa,
2. następnie zlikwidowania przywilejów i władzy państw narodowych,
3. zmniejszenia ich roli do województw,
4. wprowadzenia ogólnoeuropejskiej dyktatury,
5. być może wykorzystując do tego zamach terrorystyczny lub inny kryzys, finansowy, epidemię czy np. zamieszki.

Cytaty z Vaclava Klausa: Mlada Franta Dnes, 27 grudnia 2008 roku, Pol tłum. Krystyna Greń, www.fronda.pl, http://www.kapitalizm.republika.pl/klaus_instrukcja.html.

Fragmenty traktatu.

„Artykuł 3a

1. Zgodnie z artykułem 3b wszelkie kompetencje nieprzyznane Unii w Traktatach należą do Państw Członkowskich.

(…)

Przypomina to X Poprawkę Konstytucji USA:
‘Uprawnienia, których konstytucja nie powierzyła Stanom Zjednoczonym ani nie wyłączyła z właściwości poszczególnych stanów, przysługują nadal poszczególnym stanom bądź ludowi.’

Na swój sposób potwierdza to, iż Unia płynie w kierunku Stanów Zjednoczonych Europy.

3. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy Unia i Państwa Członkowskie wzajemnie się szanują i udzielają sobie wzajemnego wsparcia w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów.

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe dla zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatów lub aktów instytucji Unii.

Państwa Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii.

Oznacza to, że państwa członkowskie mają szanować Unię i udzielać wzajemnego wsparcia (czyli wymuszać na innych wprowadzanie unijnego prawa). 

Drugie zdanie oznacz tyle, że za wszelka cenę trzeba wprowadzać decyzje i akty Unii, stosując do tego wszelkie środki ogólne lub szczególnie właściwe (czyli za wszelką cenę, każdy ma być równie posłuszny).

Zdanie trzecie mówi o tym, że nikt nie ma prawa powstrzymywać dążeń do ‘celów Unii’, czyli Unia w każdej sprawie jest pierwszorzędna, zawsze ma racje, zawsze wie lepiej, nie możemy sprzeciwiać się jej planom i musimy się jej słuchać, i grzecznie wypełniać jej drogę do Nowego Porządku Świata.

„TYTUŁ I

KATEGORIE I DZIEDZINY KOMPETENCJI UNII

Artykuł 2a

1. Jeżeli Traktaty przyznają Unii wyłączną kompetencję w określonej dziedzinie, jedynie Unia może stanowić prawo oraz przyjmować akty prawnie wiążące, natomiast Państwa Członkowskie mogą to czynić wyłącznie z upoważnienia Unii lub w celu wykonania aktów Unii.

Traktat Lizboński jest tylko krokiem ku europejskiej dyktaturze. Jest on przygotowaniem do przyjęcia kolejnych aktów, które w poszczególnych dziedzinach będą dawały całą władze unii, aż ostatecznie państwa członkowskie nie będą miały żadnej władzy i będą całkowicie zależne od decyzji UE. Artykuł ten jasno mówi, że w przypadku nowych aktów dających wyłączna kompetencję unii, tylko unia będzie „stanowić prawo oraz przyjmować akty prawnie wiążące”, a członkowie UE będą mogli to robić jedynie z jej łaskawego „upoważnienia”.

2. Jeżeli Traktaty przyznają Unii w określonej dziedzinie kompetencję dzieloną

z Państwami Członkowskimi, Unia i Państwa Członkowskie mogą stanowić prawo i przyjmować akty prawnie wiążące w tej dziedzinie. Państwa Członkowskie wykonują swoją kompetencję w zakresie, w jakim Unia nie wykonała swojej kompetencji. Państwa Członkowskie ponownie wykonują swoją kompetencję w zakresie, w jakim Unia postanowiła zaprzestać wykonywania swojej kompetencji.

(…)

Oznacza to tyle, że Unia czasem może łaskawie pozostawić Państwu Członkowskiemu trochę swobody.

4. Zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej Unia ma kompetencję w zakresie określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym stopniowego określania wspólnej polityki obronnej.

O naszym, bezpieczeństwie i polityce zagranicznej nie będziemy decydowali my, ale Unia. Mówiąc prościej, grupy wywodzące się ze zbrodniczej Operacji Gladio, przestępcy, członkowie Grupy Bilderberg i byli członkowie reżimów komunistycznych z Europy Wschodniej będą decydowali o naszej, polskiej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym o kontaktach z takimi reżimami jak Chińska Republika Ludowa i Unia Północnoamerykańska.

Odnośnie artykułu 2a i jego punktów 1, 2 i 4, trzeba zwrócić uwagę na dwa ważne fakty. Do tej pory jeżeli jakieś państwo się z czymś nie zgadzało, czegoś nie chciało, mogło to zawetować. Traktat lizboński znosi, a co więcej, nie każdy kraj będzie miał swojego komisarza, ponieważ gdy obecnie jest ich 27 (każdy członek ma jednego), Lizbona wprowadza tylko 18 komisarzy. 

ROZDZIAŁ 1

POSTANOWIENIA OGÓLNE O DZIAŁANIACH ZEWNĘTRZNYCH UNII

Artykuł 10a

(…)

2. Unia określa i prowadzi wspólne polityki i działania oraz dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, w celu:

(…)

h) wspierania systemu międzynarodowego opartego na silniejszej współpracy wielostronnej i na dobrych rządach na poziomie światowym.

Co to oznacza? Oznacz to tyle, że Unia będzie ściśle współpracować z innymi zewnętrznymi dyktaturami, w tym z Unią Północnoamerykańską czy Chińską Republiką Ludową. A czy ‘dobrze rządy na poziomie światowym’ nie oznaczają czasem kierunku do rządu światowego?

POSTANOWIENIA OGÓLNE

2) W artykule 1 wprowadza się następujące zmiany:

(…)

b) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Podstawę Unii stanowi niniejszy Traktat oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwane dalej »Traktatami«). Oba te Traktaty mają taką samą moc prawną. Unia zastępuje Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.”.

Oznacza to, że Unia Europejska uzyskuje osobowość prawną, co jest podstawowym krokiem do tego, by każde państwo stało się nic nieznaczącym województwem.

KLAUZULA SOLIDARNOŚCI

176) Dodaje się nowy tytuł VII i nowy artykuł 188r w brzmieniu:

„TYTUŁ VII

KLAUZULA SOLIDARNOŚCI

Artykuł 188r

1. Unia i jej Państwa Członkowskie działają wspólnie w duchu solidarności, jeżeli jakiekolwiek Państwo Członkowskie stanie się przedmiotem ataku terrorystycznego lub ofiarą klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka. Unia mobilizuje wszystkie będące w jej dyspozycji instrumenty, w tym środki wojskowe udostępnione jej przez Państwa Członkowskie, w celu:

a) — zapobiegania zagrożeniu terrorystycznemu na terytorium Państw Członkowskich,

— ochrony instytucji demokratycznych i ludności cywilnej przed ewentualnym atakiem terrorystycznym.

Akt dodany na wypadek, gdyby wprowadzanie Nowego Porządku w Europie wymagało katastroficznego czynnika katalizującego, europejskiego 9/11, które przyspieszyłoby dyktaturę. Idea ogólnoeuropejskiego ataku terrorystycznego fałszywej flagi zyskuje nowe oblicze biorąc pod uwagę, iż prezydentem UE może zostać Tony Blair mający na koncie 7/7.

Częścią traktatu lizbońskiego jest karta praw podstawowych (specjalnie z małych). Zaś integralną częścią karty są jej przypisy. Pozornie karta praw podstawowych brzmi jak nowoczesny, wolnościowy dokument, który powinniśmy wdrożyć w życie. Chociaż… we Francji po wdrożeniu nowoczesnej i wolnościowej Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela gilotyny poszły w ruch, a wiele osób z wrażenia straciło głowy. Dosłownie. Lecz nie o tym chciałem pisać. Karta praw podstawowych pozornie potępia karę śmierci. Wszystko co wydaje się piękne ma jednak swoje ‘ale’. Zupełnie jak w reklamach, i przy tym pięknym, chwytliwym paragrafie znalazła się malutka gwiazdeczka odsyłająca do przypisów. A co w przypisach? Ano… legalizacja kary śmierci:

„Pozbawienie życia nie będzie uznane za sprzeczne z tym artykułem, jeżeli nastąpi w wyniku użycia siły, która jest co najmniej absolutnie niezbędna:
a) w obronie jakiejkolwiek osoby przed bezprawną przemocą;
b) w celu wykonania zgodnego z prawem zatrzymania lub uniemożliwienia ucieczki osobie zatrzymanej zgodnie z prawem;
c) w działaniach podjętych zgodnie z prawem w celu stłumienia zamieszek lub powstania.”

W celu stłumienia zamieszek lub powstania… Zbierz grupę ludzi i wyjdź na ulicę zaprotestować, a dostaniesz kulkę w łeb. Jak w Palestynie, Tybecie czy Kopalni Wujek.

To nie koniec przypisu:

“Kraj/stan może stworzyć klauzulę dla kary śmierci w odniesieniu do czynów popełnionych w czasie wojny lub nadciągającego zagrożenia wojną; taka kara będzie zaplikowana tylko w instancjach (ułożonych) w ramach prawa i w zgodności z jego klauzulami.”

A teraz spójrz na to z perspektywy ‘klauzuli solidarności’. Terroryzm, zagrożenie wojną, zamieszki, mil...policjanci i obce wojska otwierające ogień do tłumów. I to wszystko zgodnie z prawem!

Po lewej traktaty, po prawej konstytucja. Open Europe.