globalnaswiadomosc.com

Tak jak napisalam w topicu "Najwiekszy kupiec swiata" Ponizej teks z  pergaminow. 

Prosze abyscie nie wstawiali tu swoich przemyslen tylko krotkie "przeczytalam/lem". W topicu "Najwiekszy kupiec swiata" zapraszam do dyskusji

PERGAMIN PIERWSZY

Dziś zaczynam nowe życie.

 
Dziś zrzucam swoją starą skórę, która przez tyle czasu znosiła rany niepowodzeń iobrażenia przeciętności.

            Dziś rodzę się na nowo, a miejscem mojego narodzenia jest winnica, w której owocówwystarczy dla wszystkich.

Dziś zbiorę grona mądrości z najwyższych i pełnych owoców winorośli, ponieważsadzili je przez całe pokolenia najwięksi mędrcy mojego zawodu, którzy żyliprzede mną.

Dziś będę się rozkoszował smakiem świeżych winogron i na pewno połknę ziarno sukcesuukryte w każdym owocu, i zakiełkuje we mnie nowe życie.

            Kariera, którą wybrałem, daje wiele wspaniałych możliwości, ale równocześnie pełna jestudręki i rozpaczy, albowiem gdyby zwłoki tych, którzy ponieśli klęskę, ułożyćjedne na drugich, rzuciłyby one z wysoka cień na wszystkie piramidy tej ziemi.

            A jednak nie doznam porażki jak inni, ponieważ trzymam w rękach mapy nawigacyjne,które poprowadzą mnie przez groźne prądy aż ku lądom, które jeszcze wczorajwydawały mi się tylko mrzonką.

Porażka już nigdy nie będzie mi nagrodą za walkę. Natura nie uczyniła bowiem nic, bymoje ciało pozostawało obojętne na ból, ani nie uczyniła nic, by moje życiebyło skazane na porażkę. Niepowodzenie, podobnie jak ból, jest obce mojemużyciu. W przeszłości akceptowałem je, tak jak akceptowałem ból. Teraz je odrzucam i jestem gotów przyjąć mądrość i zasady, które wydobędą mnie z cienia i przeniosą w słoneczny blask bogactwa, wysokiej pozycji społecznej i szczęścia,co przejdzie moje najśmielsze marzenia, tak że nawet złote jabłka z ogrodu Hesperyd uznam tylko za nagrodę, jaka słusznie mi się należy.

            Wszystkiego może nauczyć się wyłącznie ten, kto żyje wiecznie, ale ja nie mogę pozwolić sobie na luksus wieczności. A jednak w ramach przyznanego mi czasu powinienem ćwiczyć sztukę cierpliwości, gdyż natura nigdy nie działa w pośpiechu. Aby wyrosło drzewo oliwne, król wszystkich drzew, potrzeba stu lat, cebula zaś jest stara już po dziewięciu tygodniach. Żyłem dotychczas jak cebula. Ale to mi nieodpowiadało. Teraz chciałbym być największym z drzew oliwnych, czyli największym z kupców.

            Jakto osiągnę? Przecież nie mam ani wiedzy, ani doświadczenia, by stać się wielkim, ciągle potykam się o własną niewiedzę i tak łatwo rozczulam się nadsobą. Odpowiedź jest prosta. Rozpocznę podróż bez bagażu niepotrzebnej wiedzy i doświadczeń bez znaczenia. Natura ofiarowała mi już wiedzę i Instynkt nieskończenie wyższe od wiedzy i instynktu jakiegokolwiek zwierzęcia. Natomiast wartość doświadczenia zwykli przeceniać głównie ludzie starzy,którzy kiwają mądrze głowami i mówią głupio.

            W rzeczywistości doświadczenie uczy nas ciągle, a nauka ta pochłania lata, przyczym jej wartość maleje z upływem czasu, potrzebnym do osiągnięcia tej szczególnej mądrości. Ona zaś i tak ostatecznie przemija wraz ze śmiercią ludzi, którzy ją zdobyli. Doświadczenie można właściwie porównać z modą. Działanie, które dziś przyniosło sukces, jutro będzie nieprzydatne i bezużyteczne.

            Przetrwajątylko zasady, a ja teraz już je znam, ponieważ prawa, które doprowadzą mnie do wielkości, zawarte są w słowach tych pergaminów. Zasady te nauczą mnie raczej, jak unikać porażek, a nie jak osiągnąć sukces, bo czymże jest sukces, jeśli niestanem umysłu? Czy wśród tysiąca mędrców znajdą się dwie osoby, które określą sukces tymi samymi słowami? Porażkę zaś opisuje się zawsze w ten sam sposób.

            Porażka to niezdolność człowieka do osiągnięcia w życiu postawionych sobie celów, jakiekolwiek by one były.

Tak naprawdę jedyna różnica między tymi, którzy jej doznali, a tymi, którym się powiodło, tkwi w ich nawykach. Dobre nawyki to klucz do wszelkich sukcesów, złe zaś to otwarte wrota, przez które wkracza porażka.

A zatem pierwsze prawo, którego będę przestrzegał, a które poprzedza wszystkie pozostałe, brzmi: Ukształtuję w sobie dobre nawyki i będę ich niewolnikiem.

Kiedy byłem dzieckiem, pozostawałem w niewoli odruchów, teraz jestem niewolnikiem swoich nawyków, jak wszyscy dojrzali ludzie. Wyrzekłem się wolności na rzecz nawyków, z latami coraz silniejszych, i dlatego moje czyny z przeszłości,wyznaczyły już drogę, którą będę musiał kroczyć w przyszłości. Pożądanie,pasja, uprzedzenia, skąpstwo, miłość, strach, otoczenie i nawyki rządziły moim postępowaniem, a największym tyranem wśród nich są nawyki. Dlatego też, jeśli muszę już być niewolnikiem nawyków, niechaj będę niewolnikiem nawyków dobrych.Złe trzeba zniszczyć i przygotować glebę pod zasiew nowego ziarna.

Ukształtuję dobre nawyki i stanę się ich niewolnikiem.

Jak dokonam tego trudnego dzieła? Uczynię to z pomocą tych pergaminów, ponieważ każdy zawiera jedną zasadę, która usunie z mojego życia jeden zły nawyk i zastąpi go takim, który przybliży mnie do sukcesu. Stanie się tak, ponieważ istnieje jeszcze inne prawo natury mówiące, że jeden nawyk można zastąpić tylko innym nawykiem.

Tak więc, żeby słowa pergaminów spełniły zadanie, które im wyznaczono, powinienem wykształcić w sobie pierwszy z moich nowych nawyków:
Będę czytał w zalecany sposób każdy z pergaminów przez trzydzieści kolejnychdni, zanim przejdę do lektury następnego.

Kiedy wstanę rano, przeczytam tekst po cichu. Również po obiedzie przeczytam go pocichu. Po raz ostatni przeczytam go, zanim udam się na spoczynek, ale tym razem, co bardzo ważne, przeczytam na głos.

            Nazajutrz powtórzę to postępowanie i będę je kontynuował przez trzydzieści dni. Będę tak czynić aż do chwili, gdy spędzę z każdym pergaminem trzydzieści dni i to czytanie stanie się moim nawykiem.

            Co osiągnę dzięki temu nawykowi? Tkwi w nim sekret wszelkiego powodzenia w życiu człowieka. Gdy codziennie powtarzam te same słowa, stają się one szybko nieodłączną częścią mojej aktywnej pamięci, ale, co najważniejsze, przedostająsię również do innej pamięci, do tej tajemniczej jej warstwy, która nigdy nie zasypia, która tworzy moje sny i często każe mi postępować w sposób niezrozumiały dla mnie samego.

            Gdy owa tajemnicza pamięć zacznie stopniowo wchłaniać treść pergaminów, będę budzićsię każdego ranka z taką siłą witalną, jakiej nigdy przedtem nie odczuwałem.Moja energia wzrośnie, zwiększy się mój entuzjazm, a pragnienie zmierzenia się ze światem pokona wszelkie obawy, jakie nachodziły mnie dotąd o świcie, i będę bardziej szczęśliwy, niż kiedykolwiek wierzyłem, że jest to możliwe w tym strasznym świecie walki.

            W końcu przekonam się, że w jakiejkolwiek sytuacji się znajdę, zawsze postępuję zgodnie ze wskazówkami zawartymi w pergaminach, i wkrótce takie działania i reakcje będą przychodzić mi z łatwością, bo dzięki praktyce wszystko staje się łatwe.

            W ten sposób powstanie nowy, dobry nawyk, ponieważ gdy jakaś czynność, dzięki ciągłemu jej powtarzaniu, okazuje się łatwa, staje się przyjemnością. A zgodnie ze swą naturą człowiek zawsze lubi wykonywać to, co uważa za przyjemne. Kiedy robię coś często, zmienia się to w nawyk, a ja staję się jego niewolnikiem, ale ponieważ jest to nawyk dobry, chcę tego.

            Dziś zaczynam nowe życie.

            I uroczyście sobie przysięgam, że nic nie powstrzyma rozwoju mego nowego życia. Nie przerwę lektury pergaminów nawet na jeden dzień, ponieważ nie można odzyskać straconego dnia ani zastąpić go innym. Na pewno nie porzucę nawyku codziennego czytania pergaminów i te krótkie chwile, które przeznaczę codziennie na czytanie, będą naprawdę znikomą ceną, jaką zapłacę za szczęście isukces, które staną się moim udziałem.

            A kiedy będę czytał wielokrotnie słowa kolejnych pergaminów, nie pozwolę nigdy,by ich zwięzłość czy pozorna łatwość sprawiły, że zbagatelizuję przesłanie,jakie zawierają. Aby napełnić butelkę winem, trzeba wycisnąć tysiące winogron, a skórki i miąższ rzuca się ptakom. Podobnie dzieje się z gronami nagromadzonej przez wieki mądrości. Wiele przefiltrowano i rozrzucono na wiatr. W słowach kolejnych pergaminów pozostała tylko czysta prawda. Będę ją chłonął zgodnie z instrukcją i nie uronię ani kropli. I połknę ziarno sukcesu.

            Dziś moja stara skóra rozsypała się w proch. Będę kroczyć między ludźmi z podniesioną głową i nie poznają mnie, ponieważ od dziś jestem nowym człowiekiem.

            Dziś zaczynam noweżycie.

(09.10.2010)

PERGAMIN DRUGI

Powitam ten dzień z miłością w sercu.

To jest właśnie największa tajemnica sukcesu we wszelkich przedsięwzięciach. Siła fizyczna potrafi rozbić tarczę, a nawet zniszczyć życie, ale tylko niewidzialna potęga miłości może otworzyć serce człowieka i dopóki nie opanuję tej sztuki, będę tylko zwykłym przekupniem.
Miłość uczynię moją najpotężniejszą bronią i nikt, do kogo się zwrócę, nie będzie mógł oprzeć się tej sile.

            Ludzie mogą nie zgadzać się z moim rozumowaniem, mogą nie wierzyć moim słowom, mogąnie aprobować mojego sposobu ubierania się, może nie podobać im się moja twarz,a nawet mogą żywić podejrzenia co do moich okazyjnych ofert. A jednak moja miłość zmiękczy ich serca, tak jak promienie słońca potrafią rozgrzać nawet zamarzniętą ziemię.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Jakto uczynię? Odtąd będę spoglądał na wszystko z miłością i narodzę się na nowo.Będę kochać słońce, gdyż ogrzewa moje ciało, ale będę także miłował deszcz, bo oczyszcza moją duszę. Będę kochać światło, albowiem wskazuje mi drogę, ale umiłuję też ciemność, ponieważ pokazuje mi gwiazdy. Powitam szczęście, dzięki,któremu staję się bardziej wielkoduszny, ale będę także znosić smutek, który odsłania prawdę mojej duszy. Przyjmę z wdzięcznością nagrodę, która jest zapłatą dla mnie, ale przyjmę również przeciwności losu, ponieważ są dla mnie wyzwaniem.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Jak będę przemawiać? Wychwalać będę moich wrogów, a zmienią się w moich przyjaciół. Dodam otuchy moim przyjaciołom, a staną się moimi braćmi. Zawsze będę szukać powodów do pochwał i nigdy nie zniżę się do tego, by rozsiewać plotki. Kiedy odczuję pokusę krytykowania, ugryzę się w język, kiedy zaś poczuję chęć mówienia pochwał, rozgłoszę je całemu światu.

            Czyż nie jest tak, że ptaki, wiatr, morze i cała natura śpiewają pieśń pochwalną swojemu Stwórcy? Czyżbym i ja nie mógł przemawiać w ten sam sposób do Jego  synów? Odtąd będę pamiętał tę tajemnicę,która zmieni moje życie.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Jak będę postępować? Będę miłował wszystkich ludzi, ponieważ każdy człowiek ma zalety godne podziwu, choć czasami są one ukryte. Zburzę mur podejrzeń i nienawiści, który ludzie wznieśli wokół swych serc, a zamiast niego zbuduję mosty, po których moja miłość wkroczy do ich duszy.

            Będę miłował tych, którzy są ambitni, albowiem mogą natchnąć mnie do działania; będę miłował nieszczęśliwców, bo mogą mnie oświecić. Będę miłował królów, bo są tylko ludźmi; będę miłował pokornych, gdyż są wspaniali. Będę miłował bogatych,albowiem cierpią z powodu samotności; umiłuję biedaków, gdyż jest ich tak wielu. Będę miłował młodych za ich niezłomną wiarę i starców z powodu mądrości,którą dzielą się z innymi. Będę miłował pięknych  za ich smutne oczy; będę miłował brzydkich za ich dusze pełne pokoju.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            A jak będę reagować na zachowanie się innych? Z miłością. Ponieważ miłość jest nie tylko środkiem, dzięki któremu otworzę ludzkie serca, ale jest także moją tarczą, która ochroni mnie przed strzałami nienawiści i włóczniami gniewu. Wszystkie przeciwności losu i zniechęcenie będą wściekle uderzać w moją nową tarczę, aż staną się delikatne niczym krople deszczu. Moja tarcza posłuży mi pomocą na bazarze, podtrzyma mnie na duchu, gdy będę sam. Doda otuchy w chwilach przygnębienia, ale również wyciszy w momentach radosnego uniesienia. W miarę używania wzmocni się i będzie mnie chronić coraz lepiej, aż pewnego dnia odrzucę ją i niczym nie skrępowany pójdę między ludzi, a kiedy to uczynię, moje imię zostanie umieszczone wysoko na piramidzie życia.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Jak stawię czoło ludziom, z którymi się spotkam? Tylko w jeden sposób. W milczeniu,w głębi mojej duszy zwrócę się do tej osoby i powiem jej “Kocham cię”. Słowa te, choć przekazane w milczeniu, będą promieniowały z moich oczu, rozpogodzą moją twarz, uśmiechem rozjaśnią usta, odbiją się echem w mym głosie - a wtedy serce tej osoby się otworzy. Któż odmówi mi kupna moich towarów, kiedy sercem odczuje moją miłość?

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Przede wszystkim zaś będę miłował siebie samego, ponieważ wówczas będę strzegł zazdrośnie wszystkiego, co przenika do mojego ciała, rozumu, duszy i serca. Nigdy więcej nie będę ulegał żądzom ciała, lecz postaram się raczej zachować czystość i umiar. Nigdy nie pozwolę, by zło i rozpacz zawładnęły mym umysłem,raczej będę go pobudzać do działania wiedzą i mądrością dawnych wieków. Nigdy nie pozwolę, by moja dusza stała się wobec siebie samej pobłażliwa i uległa samozadowoleniu, i dlatego będę ją karmić medytacją i modlitwą. Nigdy niepozwolę, by do mego serca wkradła się małoduszność lub zgorzknienie; raczej podzielę się nim, a wtedy stanie się ono naprawdę wielkie i ogrzeje ziemię.

            Powitam ten dzień zmiłością w sercu.

            Odtąd będę miłował całą ludzkość. Od tej chwili moją duszę opuściła wszelka nienawiść, ponieważ nie mam czasu, by nienawidzić; mam tylko czas, by kochać.Od tej chwili robię pierwszy niezbędny krok na drodze do przemiany w prawdziwego człowieka. Dzięki miłości zwiększę sprzedaż moich towarów o sto procent i stanę się wielkim kupcem. Nawet jeślibym nie miał innych zalet, mogę osiągnąć sukces dzięki miłości. Bez niej zaś doznam porażki, choćbym posiadał wiedzę i zdolności całego świata.

            Powitam ten dzień z miłością i osiągnę sukces.

przeczytałem

Przeczytałem.

przeczytalam( to za wczoraj )

przeczytalam

:DPrzeczytałam:D

przeczytalam

Przeczytalam juz bardzo dawno temu.Aniu, cudowny pomysl, by ta jedna z chyba najbardziej inspirujacych ksiazek udostepnic innym.

Og Mandino napisal takze i inne ksiazki o wartosci i godnosci czlowieka.

Goraco przepraszam, ze napisalam krotki komentarz.

Usciski...Aleksandra

przeczytalam:)

Przeczytalam

Przeczytalam

• przeczytałam

Przeczytalam

Przeczytalam

przeczytalam

Przeczytalam

przeczytalam

przeczytalam