globalnaswiadomosc.com

Serdecznie zapraszam wszystkich chętnych do pisania, komentowania, oraz do interpretowania swoich i innych wierszy na tym topiku. Chciałam zacząć i proszę o wasze opinie oraz to co przez niego rozumiecie. Ja sama go do końca nie rozumiem wiec może wy mi pomożecie…. 

" złudne prawdziwe uczucie"

1.to uczucie nas buduje,

i z życie każdym się snuje,

prowadzi nas ta droga,

jest nasza wspólna trwoga.

2 zaskakuje ludzi zawsze,

i nikomu nic nie karze,

lecz pomaga w odkrywaniu,

ucząc czytania w pisaniu

3. i znienacka nas zabiera,

aż do naga was rozbiera,

stoicie wtedy prosząc o to,

co sensem i życiem ludzi jest

4 po to, by pragnąć i chcieć czegoś,

i miłości mieć na starość,

aby kogoś ciągle czcić,

by ogień dla człowieka tlić.

5. to miłość jest drogowskazem,

 i dla każdego cennym pokazem,

który oglądają ci co wierzą,

długości swych lat nie mierzą.

6. lecz cieszą się każda chwila,

 która jest jak jedna milą,

tą co przechodzimy codziennie,

i ubieramy płóciennie.

Proszę o szczere odpowiedzi z góry dziękuje

Witam wszystkich forumowiczów

i tak na początek.

"Szklana kula"

Życie  jest szklaną  kulą, z twoją duszą zatopioną w środku.

Przez CAŁY CZAS ,próbujesz  z niej wyjść .

Lecz gdy to zrobisz ,to dojrzysz.

Jesteś znowu w środku.

Ja bym to troche zmienil jesli mozna:

Tylko otwarty i swobodny umysl jest wstanie zaprzestac odnawiania swiata...

adrzeju ale ten swiat jest już zmieniony i by wrocić do połaczenia trzeba złamac dotychczasowe zasady

dotychczasowa zasada czlowieka bylo zmienianie swiata i powinnismy przestac. Ogladnij sobie video: "Ziemia ma sie dobrze"

tam gdzie zmarli

pozostawili swe kosci

przechadzam sie w spokoju

czas wolno plynie

slowa nie sa potrzebne

i wszystko jest inne

rozgladam sie

powoli

by wszystko objac wzrokiem

kazdy kamien pod stopami

ma swoj poczatek

mysli jak krew

w mym ciele plyna

rozgrzewajac umysl

serce zastyga

to znow bije

przechadzam sie

powoli tak spokojnie

jak nigdy

i swiadomy samego siebie

rozumiem

ze w nas samych jestesmy

To może i ja się podzielę jakimś tekstem?

POTĘPIENIE

Potępienie –

To słowo uderza jak grom z jasnego nieba

Niszcząc wszystko na swojej drodze

Bez najmniejszego nawet wyrzutu sumienia

Jest przekleństwem i zarazą roznoszoną przez człowieka

Który nie wiedząc czemu zawsze szuka skarbów u innych

Nigdy we własnym wnętrzu

Potępienie –

Uciekasz przed nim, chowasz do najciemniejszej dziury

Nie chcesz o nim nawet myśleć, gdyż to może chodzić właśnieo ciebie

Budujesz solidny dom, malujesz go w jaskrawe kolory

Chodzisz do kościoła i zawsze dajesz na tacę

Każdego wieczora klękasz i spuszczasz wzrok

Wstydzisz się i prosisz o przebaczenie

Potępienie –

To dla ciebie tajemnica największa ze wszystkich

Zagadka bardziej przerażająca niż śmierć

Buszująca w umyśle jak szczur w klatce

Ze strachu czasem ukrywasz przed sobą jej istnienie

Ale ona zawsze wraca, jeszcze bardziej nagląca

Jeszcze bardziej domagająca się zapomnienia

Potępienie –

Tak naprawdę to jedyne prawdziwe zbawienie

Bo, gdy Bóg się ciebie wyrzeknie będziesz wolny

Wolny od ucisku, strachu porażki, bólu istnienia

Staniesz się wieczny i niepokalany człowieczeństwem

Którego istotą jest oddawanie czci bogom

I płaszczenie się przed silniejszymi od siebie

Potępienie –

To kara za grzechy, jak mawiają, ostateczne zniewolenie

Nie wierz w takie słowa, kłamstwem są zwyrodniałym

Bóg jest chciwym poetą, pożądającym uwielbienia

Nigdy nie pozwoli, byś stał się wolny

Wybaczy ci wszystkie – najcięższenawet – grzechyZostaniesz jego niewolnikiem po wsze czasy 

Potępienie –

Ono jest jedynym wyjściem

Ono jest jedynym ratunkiem

Dlatego potęp się sam, a zrzucisz kajdany

Będziesz wolny, jak ja

I pójdziesz swoją drogą

Ku wieczności. Wieczności, którąś Ty

wikusia37 at November 27, 2009 at 3:39 PM

 

Serdecznie zapraszam wszystkich chętnych do pisania, komentowania, oraz do interpretowania swoich i innych wierszy na tym topiku. Chciałam zacząć i proszę o wasze opinie oraz to co przez niego rozumiecie. Ja sama go do końca nie rozumiem wiec może wy mi pomożecie…. 

" złudne prawdziwe uczucie"

 

1.to uczucie nas buduje,

i z życie każdym się snuje,

prowadzi nas ta droga,

jest nasza wspólna trwoga.

 

2 zaskakuje ludzi zawsze,

i nikomu nic nie karze,

lecz pomaga w odkrywaniu,

ucząc czytania w pisaniu

 

3. i znienacka nas zabiera,

aż do naga was rozbiera,

stoicie wtedy prosząc o to,

co sensem i życiem ludzi jest

 

4 po to, by pragnąć i chcieć czegoś,

i miłości mieć na starość,

aby kogoś ciągle czcić,

by ogień dla człowieka tlić.

 

5. to miłość jest drogowskazem,

 i dla każdego cennym pokazem,

który oglądają ci co wierzą,

długości swych lat nie mierzą.

 

6. lecz cieszą się każda chwila,

 która jest jak jedna milą,

tą co przechodzimy codziennie,

i ubieramy płóciennie.

 

 

Proszę o szczere odpowiedzi z góry dziękuje

Jeśli jeszcze tu jestes - to szczerze, jak sobie życzysz. Pamiętaj, to tylko krytyka, czyli osąd jakiego sobie życzysz;) To co razi, to rymy, rymy, rymy... niestety zestawione na siłę i taki zabieg techniczny bardzo psuje pierwsze wrażenie. Rozumiem, że odnajdujesz się w tej formie a raczej - zaczynasz dopiero ją odnajdywac. Wiem jak to jest, moje pierwsze wierszowe próby bardzo podobnie wyglądały i dopóki ktos mi wreszcie nie zwrócił uwagi, w ogóle tego nei zauważałam. To, jak piszemy i jak nam sie udaje wyrazić emocje, jest dla nas początkujacych, niestyety kwestią warsztatu (pomijam geniuszy, którzy tworząc sięgają wyższych poziomów).

NIc nie napiszę o treści - niestety na tym etapie musisz poprawić warsztat - a to jak najbardziej wykonalne, trzeba tylko nie odpuszczać i cwiczyć, jak każdą umiejętność. Zyczę powodzenia:P

U mnie początek wyglądał tak:

"zmierzch

upragniony czas cienia

koi chłodnym dotykiem

dniem zmęczone sumienia

noc

mroczny bezmiar niebytu

serc pragnienia otula

gwiezdnym płaszczem grafitu

świt

szary brzask martwej ciszy

blade płoszy demony

wiernych snu towarzyszy

trwam

śledząc wśród pór i odsłon

wciąż w niezmiennym zachwycie

zawsze zmienny nieboskłon"

a teraz jest juz tak (dla zupełnie początkujących wyjaśnię, że to jedna z prób 13zgłoskowca, czyli tego, czym napisano m.in. Pana Tadeusza)

"Twarz jasną w morza toni nurza coraz śmielej

lecz drugiej ciemnej strony nigdy nie ujawnia

kochanek Ziemi wierny, przeżył z nią tak wiele

orbity więz cierpliwie znosząc od tak dawna."

Oczywiście też jakby ktoś chciał coś napisac to proszę, ale mniej wiecej juz wiem, na jakim jestem etapie i ze podobno powinnam pisac i takie tam... teraz jednak bardziej interesuja mnie inne rzeczy, stąd wizyty tutaj a nie na forach literackich:P